Miejscowość jest  najstarszą w gminie . Wymieniona  w 1158 r. jako własność  opactwa benedyktyńskiego w Lubiniu, potem szlachecka. W 1420 roku  wzmiankowany Olbracht z Niechłodu Niechłodzki; w latach 1492 - 1497 Jan Gołaniecki , sędzia wschowski, który  w 1492 r.  sprzedał  Piotrowi z Opalenicy, sędziemu poznanskiemu 1/2  Niechłodu z 1/2  folwarku . W latach 1505 - 1527 Mikołaj  i Wawrzyniec, synowie Jana  Gołanieckiego  w 1517 r.  dokonują działów. W XV wieku własność Kotwiczów - Gołanieckich . W 1570  r. właścicielem był  Jan Leszczyński , starosta radziejowski. W latach 1745 - 1778  właściciel Michał Nieżychowski , wpisany w księdze wieczystej w  1778 r. W 1796 r. właścicielką była  Ewa Zbijewska, z d. Neżychowska. W 1847 r. właścicielem  został  Franciszek Żółtowski, następnie  w 1853 r.   Augusta Ponińska z d. Żółtowska. W 1881 r.  własność  hr. Joanny  Żółtowskiej z Czacza. W  1896 r.  wymieniony hr. Marceli Żółtowski. W 1905 r.  własnośc  hr. Angeliki  Ponińskiej z Krakowa. W 1906 r.  majętność kupił Martin  Biedermann z Poznania i w tym samym roku  Maciej Siciński. Po nim w 1913 r.  Bolesław  Speichert, od którego kupiła  w 1916 r. Eleonora  Skórzewska z d. Bojanowska. W 1920 r.  wpisany Józef Bojanowski, który jako właściciel  figurował  do 1946 r.

We wsi  drewniany kościół pw. Wszystkich Świętych z XVIII w.  z kwadratową wieżą, restaurowany w latach 1967 - 68 . Wewnątrzy w barokowym ołtarzu  głównym  duży obraz "Wszyscy święci"  z XVIII w.  Przy kościele kamienny  grobowiec  z lat  po  I wojnie światowej rodziny Bojanowskich. Kościół otacza mur kamienno – ceglany z XIX w.  Park  krajobrazowy  o powirxchni ca 3 ha  z XIX/XX w. z lipą o obwodzie 420 cm, w nim pałac  zbudowany w  latach 1906-1908  dla Macieja  Sicińskiego  (budowniczym był  Zygmunt  Wilczewski) w stylu neobarokowym na planie prostokąta z przybudówkami wejściowymi od strony fasady opartych na rzucie trapezu i ryzalitem środkowym, pięciobocznym od strony elewacji ogrodowej. Do fasady przylega ganek na filarach,a do elewacji ogrodowej taras z półkolistym zejściem. Obecnie w dworze mieszczą się biura zakładu rolnego oraz mieszkania. Przy drodze leśnej do Wincentowa znajduje się na słupie drewniana tabliczka umieszczona przez rodzinę zamordowanego w tym miejscu 21.09.1939r. St.Marciniaka.